- - - - - - - - - - - - -
RRR.COM.PL
Strona Główna
Reggae Newsy
Koncerty
Fotorelacje
Recenzje
Forum RRR
- - - - - - - - - - - - -
ARTYŚCI
Polska
Świat
- - - - - - - - - - - - -
ENCYKLOPEDIA
Reggae Słownik
Reggae Rastafari
Bob Marley
Dready
Jamajka
Etiopia
Bębny
Czytelnia
- - - - - - - - - - - - -
SERWIS
Nasze Patronaty
Youtube RRR
Redakcja RRR
Napisz do nas
Reklama
Polecane Strony
- - - - - - - - - - - - -

RRR.COM.PL
Copyright:
PiotRAS & Izabella

Podróż

RAGANA "A Long Delay Ago" / Karrot Kommando

Po niespełna dwóch latach od fantastycznego debiutu krakowska Ragana zabiera słuchacza w dalszą podróż po nieodgadnionej, tętniącej pulsacyjnym basem, pełnej dubowej przestrzeni krainie. Miejscu gdzie czas płynie inaczej, wszak zegarem jest zapętlony deelay. Dźwięk płynie tutaj leniwie, odbijając się delikatnie od ścian wielkiego kanionu. W krainie, gdzie gości częstuje się kwaśną maślanką, zaś przewodnikiem jest oczywiście ONA…

Może co niektórzy pamiętają, jak rozpływałem się w zachwycie nad pierwszą płytą Ragany. Bo rzeczywiście „So many reverbs to cross” było tym, na co czekałem na polskiej scenie reggae od lat. Wolno, transowo, z dużą ilością przestrzeni i przede wszystkim niezwykle melodyjnie. To były piosenki, w których zakochałem się od pierwszego usłyszenia. I teraz, niespełna 2 lata po debiucie, Ragana odsłania się po raz wtóry. Bez wielkiego szumu, nadęcia, konsekwentnie podąża swoją drogą. Często bywa tak, że jeśli pierwszy album okaże się sukcesem (a tak na pewno było w przypadku „So mamy reverbs to cross”), to następca jest przekombinowany, ugłaskany, co by nie mówić, gorszy. I tego się z jednej strony bałem, ale nie będę ukrywał, miałem też ogromne oczekiwania. I choć może „A long delay ago” nie jest płytą rewolucyjną i nie robi już takiego wrażenia, jak za pierwszym razem, to jednak pokuszę się zaryzykować stwierdzenie, jest płytą znacznie lepszą od poprzedniczki. Muzycy coraz śmielej poruszają się po tej swoistej dubowej krainie. Do tego co już dobrze znamy dochodzi kilka smaczków. Pięknie rozwija się rozpoczynający płytę „Protection”. Od dźwięków samego basu dopełnionego po kilku sekundach wokalem i wybijającego jednostajnego rytmu perkusji, by za chwilkę już w swoim charakterystycznym stylu wprowadzić słuchacza we właściwy trans. No i te kwaśne dźwięki wydobywane z klawisza w „No fear” czy „Mistical things” nadają bardzo fajnego klimatu. Zresztą druga z tych kompozycji, to mój zdecydowany faworyt płyty. A jeśli już o klimacie mowa, to nie mogę pominąć „Barrel of a gun” serwujący nam swoistą podróż na wschód. W instrumentarium pojawia się indyjskiej saranagi. Takich muzycznych niespodzianek jest oczywiście znacznie więcej.
Ragana to przede wszystkim głos Jahgi, który scala to wszystko i jest zarazem znakiem rozpoznawczym zespołu. Tutaj Jagoda też śmielej sobie radzi. Jest jeszcze bardziej melodyjnie niż na debiucie. Kompozycje są dojrzalsze i znacznie ciekawsze. Chylę czoła i zapraszam na podróż w towarzystwie Ragany. Dawno, dawno temu w odległej galaktyce…


Rass Tomi