Epidemia choroby Heinego Medina (polio) rzuciła na kolana wielu ludzi na Jamajce, czego nie można powiedzieć o tych trzech młodych rastamanach. Mowa tu oczywiście o Cecilu "Skeletonie" Spencu, Albercie "Gabrielu Apple" Craigu oraz Lascellu "Wissie" Bulginie, którzy mimo choroby nie poddali się i założyli zespół ISRAEL VIBRATION. Jako trio wokalne stworzyli kapelę nie do podrobienia. Kiedy to w roku 1978 nagrali przesiąknięty rastafarianizmem album "The Same Song" wydany później przez Real Authentic Sound (RAS) wiadomo było, że nie skończy się to na jednej płycie w ich dorobku. Wspomagani wówczas przez doskonałych muzyków Sly Dunbara, Robbiego Shakespeara na basie, Chunga, Frazera i Nambo w sekcji dętej oraz wielu wielu innych którzy na stałe zostali wpisani do panteonu Reggae'owców. I mimo tego, że owi muzycy grali m.in. z Black Uhuru, Bunnym Wailerem to "The Same Song" brzmi niewiarygodnie oryginalnie. I trudno przyporządkować styl pod jakieś inne grupy, bo nie ma tutaj słonecznych hitów jakie serwowali wtedy np. Wailersi albo niekiedy melancholijnych Abyssinians, czy też debiutujących w drugiej połowie lat siedemdziesiątych na wyspach brytyjskich Aswad i Steel Pulse. Jedno jest pewne to Roots. W wydanej przez Pressure Sounds wersji tego albumu pojawiają się wcześniej nie publikowane dwa utwory "Crisis" oraz "Crisis DUB". Tutaj zaś słychać wyraźny wpływ Augustusa Pablo, który znany jest z wyczyniania cudów na melodice. Po przesłuchaniu "T.S.S." długo nie mogłem się otrząsnąć, gdyż każda piosenka śpiewana przez kogoś innego (Wiss, Sceleton, Apple ) sprawia ,że wszystkie utwory nawet za setnym przesłuchaniem są świeże. "The Same Song" to debiut, który zasługuje według mnie na NOBLA.

- HonziK -