|
|
|
|
|
START
Copyright: PiotRAS |
ETNA „polityczna ganja”
Na początku coś jednak nie pasowało. Piłkarski numer "Barca" i "Polityczna ganja" z wplecionym Andrzejem Lepperem trochę mnie zniechęciły. Kibic ze mnie żaden, a słuchanie naszego wicepremiera po raz wtóry w tej samej kwestii stało się nudne... Ale potem poszło z górki. "To czego pragnę", "Zdelegalizujcie", "Między wampirami" i "Niejedna rzeka" wpadły mi w ucho. To piosenki z prostym do zapamiętania tekstem, o wyjątkowo melodyjnych dźwiękach, których po prostu fajnie się słucha. Czuć, że dla muzyków Etny, nagrywanie w studio nie stanowi już problemu. Nie ma tu spięcia, które towarzyszy wielu debiutantom, a i starym wygom się zdarza. Ta muzyka żyje i to czuć od pierwszych taktów. Produkcją płyty zajął się Jaras - autor muzyki i tekstów, a realizacją Ryszard Szmit związany na co dzień z Pro Studio Radio Olsztyn, mastering to dzieło Smoka i Activatora ze studia AS one. I to słychać! Nowy materiał zawiera też elementy ragga i dancehall. Także w tym repertuarze Etna radzi sobie całkiem nieźle. Gdyby tylko wokalista zrezygnował z nachalnego sylabizowania i wyciągania końcówek... Cóż, taka maniera. Z czasem można się do tego przyzwyczaić, ale w paru momentach to przeszkadza. Najważniejszym jednak krokiem do przodu jest polskojęzyczność nowego wydawnictwa. Być może grupa wzięła sobie do serca uwagi dotyczące "angielskich" tekstów z poprzednich krążków i postanowiła nie narażać się lingwistom. Efekt w każdym razie jest jak najbardziej pozytywny. Polskie teksty, mimo prostoty przekazu, są ciekawe i nie rażą infantylnością. To się chwali. Muzycy Etny mówią, że są z "politycznej ganji" zadowoleni, bo najbardziej ze wszystkich wcześniejszych dokonań zespołu oddaje jego prawdziwy charakter. Z tym trzeba się zgodzić. Dodam jeszcze, że w muzyce doszukałem się miłych dla ucha, acz drobnych, podobieństw do Daabu i Tumbao. Podsumowując: fani Etny będą nowym krążkiem zachwyceni, niezdecydowani powinni się przekonać. Ta płyta to kawał dobrej muzyki, przyprawionej całkiem fajnymi tekstami.
PiotRAS
|
|
Gdy
przed blisko 7 laty ukazała się debiutancka płyta Etny pt. "Na Syjon", byłem
zauroczony ich muzyką. Czar prysł wraz z nabyciem ich drugiego krążka, który
raził zarówno tekstowo jak i muzycznie. Gdy więc w moje ręce trafiła "polityczna
ganja" targały mną mieszane uczucia. Niepotrzebnie. Nową płytę polubiłem bardzo
szybko.