07/09/2010

W trakcie kolejnej edycji Międzynarodowego Festiwalu Producentów Muzycznych Soundedit w Łodzi ponownie nie zabraknie miejsca na znaczący element historii muzycznej produkcji pt. DUB.

Będziemy tam gościć najbardziej znaczące postacie dla rozwoju tej sztuki w Europie. Adrian Sherwood zmiksuje na żywo pierwszy raz goszczący w Polsce legendarny zespół Tackhead, złożony z najlepszych muzyków, którzy kiedykolwiek pracowali z Adrianem i jego wytwórnią On-U Sound. Mad Professor z synem Joe Ariwa oraz Macka B zagrają tam swój sound system a sam Professor następnego dnia poprowadzi warsztaty dla producentów muzycznych. Wydarzenie nie do przegapienia!

Piątek 10.09.2010
Klub Wytwórnia - Duża Scena
Serena Maneesh 19:00-20:30
Tackhead 21:00-23:00
Klub Wytwórnia - Mała Scena
Mad Professor Dub Show z Macka B i Joe Ariwa 23:00-02:00

Sobota 11.09.2010, 14.00-15.30
Mad Professor: "Techniki Dubu" - warsztaty dla producentów muzycznych
Opus Film, ul.Łąkowa 29

wszystkie szczegóły/bilety:
http://www.soundedit.pl

TACKHEAD
(Wlk. Brytania, USA)

Tackhead to grupa znana jako "znikający punkt" lub "wir". Powstała w wyniku współpracy innowacyjnego brytyjskiego producenta Adriana Sherwooda oraz amerykańskiego tria: gitarzysty Skipa McDonalda, basisty Douga Wimbisha oraz perkusisty Keitha LeBlanca, które dopełnione zostało osobą wokalisty Bernarda Fowlera. Korzenie grupy Tackhead sięgają połowy lat 70-tych, kiedy to Wimbish razem z McDonaldem połączyli swoje siły, zachęceni wznoszącą się falą disco, i osiągnęli sukces z Wood, Brass & Steel ("Push Push in the Bush" z płyty "Musique"). Keitha LeBlanca poznali w 1979 roku w nowopowstałej wytwórni Sugar Hill, w której stali się zespołem towarzyszącym, zarówno na płytach jak i koncertach, grup Sugar Hill Gang ("Rapper's Delight"), Grandmaster Flash ("The Message") i Melle Mel ("White Lines"). Po upadku Sugar Hill, muzycy nagrywali m.in. dla wytwórni Tommy Boy. W tej samej wytwórni Keith LeBlanc wydał kilka swoich solowych prac. Jedna z nich, "No Sell Out", zwróciła uwagę mistrza techniki dub, właściciela wytwórni On-U Sound, Adriana Sherwooda. W 1984 roku doszło do spotkania całej czwórki w Londynie, gdzie panowie rozpoczęli pracę nad swoim projektem, który ochrzcili Fats Comet. Perkusja LeBlanca, podkręcona przez Sherwooda, zniekształcony dźwięk gitary McDonalda oraz funkowe brzmienie basu Wimbisha stworzyły bez wątpienia ciekawą całość. Grupa wydała swój pierwszy album pod nazwą Tackhead w roku 1989 ("Friendly as a Hand Grenade"), kiedy to skład zespołu został poszerzony o wokalistę, Bernarda Fowlera. W roku 1990, grupa wydała swój drugi album, "Strange Things", który pomimo kilku dobrych utworów okazał się klęską, a zespół stracił kontrakt z wytwórnią EMI. Chociaż zespół nie wydał oficjalnie już żadnej płyty, nigdy nie przestał nagrywać. Muzycy Tackhead pracowali ze sobą pod różnymi nazwami: Interference, Strange Parcels, Little Axe. Adrian Sherwood to także szanowany producent takich artystów jak Primal Scream, Sinead O'Connor, Air, Asian Dub Foundation, etc. wydał także solowe albumy: "Never Trust a Hippy", "Becoming a Cliché". Keith LeBlanc remiksował nagrania The Cure, Nine Inch Nails, Godfathers. Skip McDonald skoncentrowany jest na Little Axe. Doug Wimbish wydał dwie solowe płyty ("Trippy Notes for Bass", "CinemaSonics") oraz zaangażowany był w takie projekty jak Jungle Funk, Black Jack Johnson razem z Willem Calhounem, członkiem Living Colour, w którym sam Wimbish ma obecnie udział. Na koniec należy wspomnieć, iż muzycy Tackhead, poza wyżej wymienionymi osiągnięciami, nagrywali, produkowali oraz remiksowali dla takich artystów jak: James Brown, Africa Bambaataa, George Clinton, Seal, BB King, Robbie Robertson, Annie Lennox, Mick Jagger, R.E.M., Tina Turner, Charlie Watts, Miles Davis, Bob Marley, Sly & Robbie, Depeche Mode, Bomb The Bass, Robert Palmer, Neneh Cherry, Malcolm McLaren, ABC, Jalal, Madonna, Brooklyn Funk Essentials.

ADRIAN SHERWOOD
(Wlk. Brytania)

Adrian Sherwood - mistrz konsolety, król producentów i żywa legenda muzyki reggae i dub. Sherwood słynie z niespotykanych umiejętności miksowania muzyki na żywo. Pierwsze kroki w roli didżeja stawiał jako nastolatek w latach 70-tych. Szybko odkrył dla siebie jamajską muzykę, a jego mistrzem i opiekunem został sam Prince Far-I. Na przełomie lat 70-tych i 80-tych uczestniczył w punkowej rewolcie, koncertując m.in. z The Clash. W tym samym czasie założył własną, kultową dziś wytwórnię On-U Sound. Jako producent współpracował z wykonawcami prezentującymi najróżniejsze style i gatunki muzyczne (m.in. Lee "Scratch" Perry, Depeche Mode, Nine Inch Nails, Asian Dub Foundation, Primal Scream, Simply Red, Sinead O'Connor). W 2003 roku wydał rewelacyjną płytę solową "Never Trust A Hippie" nakładem wytwórni Real World Petera Gabriela. Trzy lata później ponownie dla Real World wydał kolejne solowe dzieło "Becoming a Cliche". W 2006 roku Sherwood stworzył ścieżkę dźwiękową do świetnie przyjętego filmu "Johnny Was" z udziałem Vinnie Jonesa, Rogera Daltreya i Samanthy Mumby. Obecnie równolegle produkuje kilkanaście albumów, m.in. kolejną solową płytę Ghetto Priesta czy album sekcji dętej Zion Train - Crispy Horns. Odpowiada też za płytę folkowej sensacji w Wlk. Brytanii - Iana Kinga. Sherwood przyjedzie na Soundedit po raz drugi. Odbierze nagrodę "Człowieka ze Złotym Uchem" oraz zaprezentuje swój kunszt realizując koncert formacji Tackhead.

MAD PROFESSOR
(Wielka Brytania)

Mad Professor - Neil Joseph Stephen Fraser. Urodził się w 1995 roku w Georgetown, w Gujanie. Twórca muzyki i remiksów. Król dubowej konsolety. Jako trzynastolatek opuścił Gujanę i zamieszkał w Londynie. Karierę w branży muzycznej rozpoczął od naprawiania sprzętu. Stopniowo kompletował własne urządzenia nagrywające i w 1979 roku otworzył studio nagraniowe Ariwa, we własnym londyńskim mieszkaniu, w londyńskiej dzielnicy Thornton Heath. Płyty produkowane przez Mad Professora zostały zauważone przez legendarnego prezentera BBC1, Johna Peela i regularnie pojawiały się w jego audycjach. Przełom przychodzi w połowie lat 80-tych, wraz z produkcją płyt Sandry Cross, Pato Bantona i Macka B. Professor przeprowadza się do South Norwood (południowy Londyn), gdzie tworzy największy w owym czasie kompleks nagraniowy na Wyspach, należący do czarnego artysty. Zaliczany do najbardziej płodnych producentów, miał udział w produkcji blisko 200 albumów. Uważany za jednego z czołowych producentów dub drugiej generacji. Odegrał istotną rolę w przejściu tego gatunku muzyki w erę cyfrową. Dzięki nowatorskim eksperymentom studyjnym i łączeniu elektronicznych dźwięków z akustycznymi instrumentami, Professor przyciągnął uwagę wielu artystów: Massive Attack, Sade, The Orb, Beastie Boys, Jamiroquai, Perry Farrella, Depeche Mode. Znany także ze współpracy z takimi twórcami jak: Lee "Scratch" Perry, Horace Andy, Sly and Robbie czy Pato Banton.

MACKA B
(Wlk. Brytania)

Macka B - Christopher MacFarlane Jest jednym z najbardziej wpływowych dancehallowych toasterów, tworzących muzykę świadomą, skupioną w obrębie tradycji rastafariańskich. Bardzo charakterystyczny głos pozwala na momentalną identyfikację artysty. Od początków kariery w roku 1986 do roku 2000 produkcją jego albumów zajmował się Mad Professor, za sprawą którego kompozycje Macka B zostały wzbogacone dubowymi elementami. W poprzednich latach dwukrotnie wybrany najlepszym męskim DJ w Wielkiej Brytanii. Jego pierwszy studyjny album "Sign of the Times" wciąż pozostaje dla wielu kamieniem milowym w muzyce reggae.

JOE ARIWA
(Wlk. Brytania)

Jakże inaczej niż Joe Ariwa mógłby nazywać się syn Mad Professora i praktykant jego studia Ariwa w Londynie?
Jego debiutancki solowy album "Dub Tech Dub" ukazał się nakładem Ariwa UK, cyfrowych dystrybutorów The Orchard (eMusic) oraz JVC Japan w 2007 roku. Joe razem z KarMelody & Mazaruni sformował zespół Trixsters do stworzenia określonego jako "futurystyczny dub" albumu "Dubstep Dub". Ariwa już zapowiada ich kolejny album "Funky House Dubs". The Trixsters stworzyli również remix utworu z najnowszego albumu Grace Jones - "Williams Blood" (Wall Of Sound) oraz remix "Satisfied" z Michaelem Franti. We wrześniu 2008 Ariwa wydała album "Bamjimba vs Joe Ariwa" - kolejną kolaborację, tym razem z eklektycznym perkusistą z Preston. Krążek zawiera dubowe wersje albumu "Routes", wybranej przez Davida Katza w Q Magazine płytą roku 2006 w reggae. Również we wrześniu 2008 ukazał się album "Faya Horns meet Mad Professor & Joe Ariwa". Joe Ariwa ze swoim ojcem tworzą razem serię dubowych wydawnictw zatytułowanych "Rewired For Dub", gdzie każdy rozdział prezentuje innych artystów związanych z obozem Ariwa. W trzeciej, ostatniej części zdubowali oni Horace Andy'ego, King Pina oraz U Roy'a.
Na początku 2008 roku Joe związał się z synem Jah Shaka Young Warriorem, aby wspólnie stworzyć wydany w lipcu ub. roku album "Joe Ariwa meets Young Warrior".
Joe aktywnie uczestniczył również w londyńskiej sesji nagraniowej albumu "Dża ludzie" polskiej grupy Izrael.