FREDDIE McGREGOR
Kiedy
wspomina się o klasycznych wykonawcach reggae, Freddie McGregor wybija
się na czoło jako znane nazwisko dla fanów tego gatunku. Jako
międzynarodowy piosenkarz, tekściarz, producent, wyrobił sobie markę w
muzycznym biznesie i jest uważany za najbardziej konsekwentnego
nagrywającego artystę Jamajskiego, który zbudował swój status jako jeden
z największych ambasadorów reggae. Na uznanie zasługuje duża ilość
hitowych piosenek takich jak I See It In You, z ostatniego albumu "Signature";
Push Come to Shove, Africa Here I Come, Reggae Ska, Guantanamera i
ogromny kluczowy dla jego kariery hit Big Ship, od którego wzięła się
nazwa wytwórni i studia nagraniowego. Śpiewać zaczął w wieku 7 lat
przedkładając wysoką jakość nad ilość i utrzymując się na bardzo trudnym
i kapryśnym rynku muzycznym. Odzwierciedla to w swoim podejściu "Zawsze
myślałem o sobie jako o próbującym. Starałem się być lepszy w następnych
próbach, myślę że powinno się patrzyć w ten sposób jako wykonawca,
ponieważ od czasu kiedy powiesz sobie, że osiągnąłeś szczyt, wszystko
się zatrzymuje ponieważ nie masz już do czego dążyć". W wieku 7 lat
Freddie był pod wpływem wielkiego ówczesnego producenta Clementa Coxona
Dodda ze Studia One. Pod jego opieką oraz takich mentorów jak Bob Marley,
Alton Ellis, Ken Boothe, Bob Andy, Freddie właściwie wykorzystał swój
talent by zająć w przyszłości należne mu miejsce jako jedna z reggae
legend. Wczesne nagrania takie jak Why Did You Do It, Do Good and Good
Will Follow You sprawiły, że został zauważony w reggae biznesie do czego
przyczyniły się jakość i styl jego twórczości które wypracował sobie w
Studiu One jak wspomniano wyżej.
"Jeśli nie mógłbym się nauczyć czegokolwiek w Studio One niczego bym nie
osiągnął". Stworzył zespół z Ernestem "Fitzroy" Wilsonem w połowie lat
sześćdziesiątych jako duet Freddie i Fitzroy skupiał się na rozwijaniu
swoich umiejętności. Jednak dopiero w czasie gdy przyłączył się do grupy
The Claredonians zaczął zdobywać szerszą publiczność. Było to w czasie
kiedy wzorował się na amerykańskim rhythm and bluesie, okazywał
fascynację Stevie Wonderem, Eddie Levertem nieskazitelnymi tonami
Phillipe Wynne z zespołu Detroit Spinners.
Wbrew sporej liczbie dobrze przyjętych
singli oraz rosnącej popularności w całej Europie, nie nagrał
przełomowego numeru dla swojej kariery. Mimo to w dekadzie glam rocka,
Bay City Rollers oraz wzrostu popularności Boba Marleya, cały czas
zaznaczał swoją obecność na scenie oraz zyskiwał doświadczenie jako
śpiewak w Generation Gap, razem z Soul Syndicate oraz swoja przyjaźń z
Earl "Chinna" Smithem. Poruszając się na peryferiach wielkiej sceny
uporczywie dążył do prawdziwego przełomu. W 1975 roku jego muzyczna i
tekstowa warstwa zmieniła się pod wpływem Rastafarianizmu. Poprzez
skierowanie się muzycznie w kierunku roots and culture oraz wpływu wiary
na słowa nagrał takie popularne rzeczy jak Mark Of the Beast, Sgt. Brown,
I Am A Rasta, Rasta Man Camp. W 1977 r. wydał długo oczekiwany album "Mr.
McGregor" produkowany przez Niney The Observera który zawierał filary
reggae takie jak Zion Chant, Rastaman Chant i Walls Of Jericho.
To wydanie było kamieniem milowym w jego karierze. Kontynuował
nagrywanie w Studio One hitów takich jak Africa Here I Come, Come Now
Sister oraz reggae klasyka Bobby Bobylon. Aranżował i produkował płytę
Judy Mowatt "Black Woman" oraz Johnnego Osbourna i Jennifer Lara. Lata
osiemdziesiąte wywarły ogromny wpływ na muzykę reggae. Wykrystalizowanie
się dancehallu, śmierć reggae ikony Boba Marleya w 1981 roku i
poszukiwania jego godnego następcy. Podczas gdy Freddie pozostawał w
latach 70 w cieniu tak wielkich gwiazd jak Dennis Brown czy Gregory
Isaacs jego hit z 1981 roku Big Ship postawił go w szeregu obok nich.
Produkowany przez Linvala Thompsona i Roots Radics stał się reggae
klasykiem i znakiem jakości dla Freddiego McGregora oraz dał nazwę
wytwórni i studiu nagraniowemu. Odtąd uznanie dla niego wzrastało i
zyskał międzynarodową sławę. Kiedy Push Come to Shove wielki reggae
singiel w 1986 roku został jego pierwszym hitem na UK liście przebojów a
potem Just Don't Want to Be Lonely, cover Main Ingredient wszedł jako nr
9, wytwórnia Polydor zawarła z nim kontrakt. Jednak Polydor nie mogł
połączyć szybkiego pięcia się na szczyt Freddiego McGregora z niezbędnym
zaangażowaniem w promocję jego kariery. Wytwórnia uznała za konieczne
zerwanie kontraktu. Z biegiem czasu okazało się to korzystne dla
Freddiego i przyniosło nieoczekiwane korzyści jak sam stwierdza: "Jeśli
jesteś porzucony przez wytwórnie z jakiejkolwiek przyczyny, oczekują że
twoja kariera runie. Ale ja musiałem robić dalej moją pracę która zlecił
mi Bóg, musiałem ją ukończyć". W 1989 roku, Freddie otworzył swoją
własną wytwórnię Big Ship a pierwszym wydaniem było Jamaica Classics
Volume One znalazły się na niej takie rzeczy jak Little Roy Prophecy i
Derrick Harriots, The Loser. Przyjęcie tej płyty było tak dobre, że
zaowocowało to wydaniem drugiej i trzeciej części. Projekt nie tylko
pewnie trzymał Freddiego na rynku podczas gdy inni artyści byli w
odwrocie ale także dał mu szansę na opiekę i poparcie dla młodych
talentów dopiero co stawiających pierwsze kroki w muzycznym biznesie.
"W naszym muzycznym światku musimy zauważyć, że muzyka jest większa niż
każdy z nas. Wszyscy też musimy opuścić muzykę. Więc trzeba chronić
muzykę aby mogła przetrwać" Takie stwierdzenie oddaje rozmiar jego
działania. Big Ship jest największym i najbardziej uznanym reggae
labelem w Japonii, w jego studio nagrywają artyści wysokiej klasy jak
General Degree, Cutty Ranks, Mikey Spice, Benjy Myaz, oraz córka
Freddiego Yeshemabeth. Wytwórnia Big Ship zajmuje się produkcją,
fabrykacją, dystrybucją i promocją. Freddie McGregor zadowala reggae
fanów i słuchaczy muzyki na całym świecie. Jest najznamienitszym artystą
na Japońskim "Jumping Splash" od 1985 roku (z wyjątkiem 1995),
występował z tak popularnymi artystami jak ASWAD, Inner Circle, Diana
King i Anthony B Był pierwszym reggae artystą występującym dla Indian
Hopi w Arizonie. Śpiewał na Reggae Sunsplash w Clapham Common w 1987
roku dla 300.000 fanów, na Cartegena Festival w Kolumbii w ciągu
ostatnich 18 lat i na Midem w 1997 roku. Jego popularny kawałek Lovers
Rock obwołany przez telewizje HBO Disappearing Acts. Wbrew wszystkiemu
Freddie nie osiadł na laurach i dąży do doskonałości. Występował dla
Prezydenta Mandeli i Księcia Charlesa oraz na jamajskim EXPO w 1997 roku
otwieranym przez Królową Brytyjską. W październiku 2000 roku występował
z Johnem Holtem i Royal Ochestra w prestiżowym Londyńskim Hammersmith
Apollo z wyprzedanymi biletami na dwa kolejne koncerty. 8 sierpnia 2003
został odznaczony przez Premiera Jamajki P.J. Pattersona prestiżową
odznaką "'Award of Excellence". Album "Anything For You" został
nominowany do Grammy. Freddie McGregor zaskarbia sobie nowe rzesze
międzynarodowych fanów i odnosi sukces w przemyśle muzycznym i poza nim.
