|
|
|
|
START
Copyright: PiotRAS |
BURNING SPEAR
Dyskografia: Studio One Presents Burning Spear - 1970, Rocking Time - 1972, Man In The Hills - 1976, Marcus Garvey / Garvey's Ghost - 1976, Dry And Heavy - 1977, Live - 1977, Social Living - 1978, Harder Than The Best - 1979, Hail H.I.M. - 1980, Farover - 1982, The Fittest Of The Fittest - 1983, Reggae Greats - 1984, Resistance - 1984, People Of The World -1986, Live In Paris - 1988, Mistress Music - 1988, Mek We Dweet - 1990, Jah Kingdom - 1991, The Original - 1992, Live 1993 - 1993, Rasta Business -1995, Chant Down Babylon - Island Anthology - 1996, Living Dub Vol.1, Living Dub Vol.2, The World Should Know
|
|
Bez wątpienia Burning Spear to uosobiene jamajskiej roots music - muzyki korzeni. Poprzez wspaniałe płyty stał się żyjącym symbolem wygnanej rasy ludu poszukującego swej tożsamości i wolności osiąganej poprzez powrot do domu - repatriację do Afryki, o czym nauczał prorok i bojownik o prawa człowieka, Marcus Garvey. Przesłanie Garveya przesyca twórczość Burning Speara od jego pierwszych nagrań W Studio One do dnia dzisiejszego, co czyni go siłą duchową inspirującą całą muzykę reggae, samemu będąc otoczony szacunkiem graniczącym z kultem. Urodził się w zatoce St. Ann, tam gdzie na świat przyszli Marcus Garvey i Bob Marley. Imię Burning Spear /Płonąca Włócznia/ przyjął od nieżyjącego już afrykańskiego bojownika
o wolność i męża stanu, Jomo Kenyatty - przywódcy Kenii. W 1969 Bob Marley, z którym się przyjaźnił polecił go Coxsone'owi ze Studia One, gdzie nagrał swój pierwszy singel "Door Peeper" w stylu rastafariańskich śpiewów modlitewnych. Nawiązawszy współpracę z dwoma wokalistami i autorami piosenek. Rupertem Willingtonem i Delroyem Hinesem, stworzył trio wokalne "Burning Spear", które przetrwało pięć lat, nagrywając kilka wybitnych płyt. Pod koniec 1975 roku rozpoczął działalność producenta otworzył własną wytwórnię płytową, gdzie wydał singel "Travelling". Jego następną płytą była" Man In The Hills", która w odróżnieniu od "Marcusa Garveya" miała charakter bardziej komercyjny. W tym czasie trio opuścili Willington i Hines, co wiązało się z odejściem spod opieki Jacka Rubyego i rozpoczęciem solowego etapu kariery, Która trwa do dziś. Wydana W 1976 roku płyta "Dry And Heavy" zawierała nowe wersje piosenek, nagranych w Studiu One na płytach "Rocking Time" i "Studio One Presents The Burning Spear". W październiku 1976 roku udał się wraz z trębaczem Bobby Elisem, do Wielkiej Brytani, gdzie naprędce sklecona grupa oparta o sekcję "Aswad", po jednym zaledwie dniu prób, dała dwa koncerty w Londyńskim Rainbow Theatre. Mimo krótkiego okresu prób, okazały się one wielkim wydarzeniem w kręgu reggae, porównywanym jedynie z występem Boba Marleya w Lyceum z roku 1975. Zachęcony powodzeniem wspólnego przedsiewzięca, Spear zaprosił "Aswad" do nagrania płyty wydanej jako "Social Living", która ukazała się w 1977 roku. Jej wersja dubowa "Living Dub vol. I" jest jednym z największych osiągnięć w tej dziedzinie. W 1979 roku nagrał wspólnie z muzykami z The Wailers płytę "Hail H.I.M.". Później wydał jeszcze kilka płyt z których warto wymienić "People Of The World" i "Fittest Of The Fittest", które są dowodem konsekwencji w kontynuowaniu drogi artystycznej opartej o ponadczasowe przesłanie Marcusa Garveya.