Urodził się 10 kwietnia 1947 roku w Trench Town na Jamajce jako Neville O'Riley Livingstone. W dzieciństwie wychowywał się wraz ze swoim kuzynem ze strony ojca - Robertem Marleyem. W getcie zaprzyjaźnił się z Peterem McIntoshem, z którym w 1962 roku założyli zespół " The Wailing Wailers", nagrywając w Studiu One. W 1973 roku zrezygnował z występowania z "The Wailers" i rozpoczął solową działalność wydawniczą. W roku 1976 wydał płytę “Blackhealt Man”, na której zawarł kwintesencję własnej wizji, dotyczącej roli rastafarian w życiu i historii Jamajki. Cała płyta ma charakter medytacji Rastafari, o niezwykłej głębi, która jest zbiorowym osiągnięciem The Wailers, zarówno instrumentalistów jak i Petera Tosha i Boba Marleya, którzy wspó1nie śpiewają w utworze Dreamland. Dwie następne płyty Wailera – “Protest” (1977) i “Struggle” (1978) - nie zdobyły popularności poza Jamajką, ze względu na ich otwarcie polityczny charakter. W 1980 roku wydał niezwykłą płytę “Bunny Wailer Sing The Wailers”, na której zawarł własne wersje piosenek, oryginalnego składu tego niezapomnianego tria. Po odejściu Boba Marleya, gdy świat oczekiwał na wieści od dwóch pozostałych triumwirów, Bunny odpowiedział w 1981 roku łagodną i melodyjną płytą “Rock'n Groove”, nagraną w stylu lovers rock. Bunny Wailer znany jest ze swego konsekwentnego odrzucania pojęcia śmierci, gdyż według tradycji rastafariańskiej wieczne życie jest darem Jah i nie może być mowy o umieraniu. Dlatego też nie było Wailera w kondukcie pogrzebowym, towarzyszącym ceremonii żałobnej, poświęconej Bobowi Marleyowi. Bunny odpowiedział po swojemu na liczne zarzuty, dotyczące jego nieobecności na pogrzebie Boba, wydając płytę “Tribute To Bob Marley”, na której znalazły się piosenki Boba w wykonaniu i aranżacji Wailera. Jako jedyny żyjący z tria Bunny Wailer jest żywym symbolem muzyki reggae, która wyrosła z kultury Rastafari.
Urodził się 10 kwietnia 1947 roku w Trench Town na Jamajce jako Neville O'Riley Livingstone. W dzieciństwie wychowywał się wraz ze swoim kuzynem ze strony ojca - Robertem Marleyem. W getcie zaprzyjaźnił się z Peterem McIntoshem, z którym w 1962 roku założyli zespół " The Wailing Wailers", nagrywając w Studiu One. W 1973 roku zrezygnował z występowania z "The Wailers" i rozpoczął solową działalność wydawniczą. W roku 1976 wydał płytę “Blackhealt Man”, na której zawarł kwintesencję własnej wizji, dotyczącej roli rastafarian w życiu i historii Jamajki. Cała płyta ma charakter medytacji Rastafari, o niezwykłej głębi, która jest zbiorowym osiągnięciem The Wailers, zarówno instrumentalistów jak i Petera Tosha i Boba Marleya, którzy wspó1nie śpiewają w utworze Dreamland. Dwie następne płyty Wailera – “Protest” (1977) i “Struggle” (1978) - nie zdobyły popularności poza Jamajką, ze względu na ich otwarcie polityczny charakter. W 1980 roku wydał niezwykłą płytę “Bunny Wailer Sing The Wailers”, na której zawarł własne wersje piosenek, oryginalnego składu tego niezapomnianego tria. Po odejściu Boba Marleya, gdy świat oczekiwał na wieści od dwóch pozostałych triumwirów, Bunny odpowiedział w 1981 roku łagodną i melodyjną płytą “Rock'n Groove”, nagraną w stylu lovers rock. Bunny Wailer znany jest ze swego konsekwentnego odrzucania pojęcia śmierci, gdyż według tradycji rastafariańskiej wieczne życie jest darem Jah i nie może być mowy o umieraniu. Dlatego też nie było Wailera w kondukcie pogrzebowym, towarzyszącym ceremonii żałobnej, poświęconej Bobowi Marleyowi. Bunny odpowiedział po swojemu na liczne zarzuty, dotyczące jego nieobecności na pogrzebie Boba, wydając płytę “Tribute To Bob Marley”, na której znalazły się piosenki Boba w wykonaniu i aranżacji Wailera. Jako jedyny żyjący z tria Bunny Wailer jest żywym symbolem muzyki reggae, która wyrosła z kultury Rastafari.