Robert Nesta Marley - Berhare Sellasje urodził się 6 lutego 1945 roku w miejscowości Nine Miles w prowincji St. Ann na Jamajce jako syn Cadelli Booker i Normana Marleya, kapitana armii, stacjonującego na Jamajce w czasie II Wojny Światowej. Od najmłodszych lat przyjaźnił się z Nevillem O'Riley Livingstonemt swoim kuzynem ze strony matki. Z muzyką stykał się od najmłodszych lat - jego matka śpiewała w kościelnym chórze, a Joe Higgs, przyjaciel domu zrodził w nim fascynację amerykańskimi grupami "The Impressions" i "The Ink Spots". Jako praktykant spawalniczy zetknął się z Desmondem Dekkerem i Jimmy Cliffem. Ten ostatni zaprowadził 16-letniego Boba do Studia Leslie Konga, który wydał pierwszy singel firmowany przez Roberta Marleya, zatytułowany "Judge Not". W 1963 roku powstała grupa "The Wailers" w skład której obok Marleya weszli: Neville O'Reiley Livingston (później Bunny Wailer), Peter Tosh (właśc. Winston Hubert Mclntosh)t Junior Braithwaite i Beverly Keiso - będąca jedyną kobietą w kwintecie. Podczas nagrań korzystali z akompaniamentu muzyków sesyjnych (głownie "The Skatalites") co było typowym zjawiskiem w raczkującej wtedy jamajskiej muzyce popularnej. Ich pierwszym singlem była piosenka Simmer Down, nawołująca do pokoju w targanym walką polityczną getcie Trench Town, a wyprodukował ją Clement "Coxsone" Dodd właściciel Studia One. Od początku drogi muzycznej "The Wailers" byli wierni kulturze getta, z którego pochodzili. Tam też mieszkali i tam znajdowali oddźwięk. Źródłem ich powodzenia, popularności i szacunku, jakim ich otaczano była wierność etosowi rudeboys oraz identyfikacja słuchaczy z przekazem zawartym w ich piosenkach. W kwintecie występowali i nagrywali do roku 1966, kiedy to grupę opuścili Braithwaite i Keiso. Nagrywali w trio, oraz przez część roku 1966 - bez Boba Marleya, który przebywał wtedy w USA. Po powrocie Boba założyli wytwórnię "Waili'n'Soul", która wydała sześć singli, początkując jednocześnie nowy rozdział w historii "The Wailers". Bob Marley nawiązał w tym czasie współpracę z Johny Nashem, który trafił na Boba "polując" na utalentowanych wykonawców dla swojej wytwórni płytowej. Współpraca ta zaowocowała przebojem "Stir It Up", nie zmieniając jednak nic w karierze "The Wailers", którzy opuścili w 1968 roku Studio One i podjęli muzyczne poszukiwania pod opieką Lee "Scratch" Perry'ego. W 1970 roku "The Wailers" założyli własną wytwórnię Tuff Gong, w której wydawali single produkowane przez Boba MarIeya. Mimo niezwykłej popularności tria, nie opuszczały ich kłopoty - przeważnie finansowe. W 1973 roku byli już nawet gotowi rozwiązać się ze względu na brak środków do kontynuowania działalności, gdy pojawił się Chris Blackwell - szef Island Records - oferując im umowę na wydanie płyty w Wielkiej Brytanii. Po nagraniu dwóch płyt dla ISLAND odeszli z zespołu Bunny i Peter, co skłoniło Boba do podjęcia współpracy z żeńskim triem wokalnym "I Threes", w składzie: Rita Marley (żona Boba), Judy Mowatt oraz Marcia Griffiths. Przy udziale "I Threes" oraz nowego gitarzysty Ala Andersona nagrali płytę "Natty Dread", która wyniosła zespół na sceny Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, wzbudzając entuzjastyczne zainteresowanie reggae i Bobem Marleyem. Status światowej gwiazdy zapewniły Bobowi piosenki wydane, na pochodzącej z 1977 roku, płycie "Exodus". Dobra passa Boba Marleya i zespołu trwała, przynosząc kolejne płyty, w "Survival". Zarejestrowana na niej piosenka "Zimbabwe" stała się pieśnią afrykańskich bojowników o wolność, którzy zgotowali Bobowi wielką niespodziankę dwa lata później w 1980 roku, kiedy to upadł kolejny bastion kolonializmu - Rodezja. Bob Marley uświetnił obchody uzyskania niepodległości przez Zimbabwe w 1980 roku, po czym udał się na tournee po Europie i Stanach. W tymże roku ujrzała światło dzienne ostatnia płyta The Wailers z Bobem Marleyem - Uprising, który ostatni swój koncert zagrał 23 września 1980 roku w Pittsburgu. W uznaniu zasług, jakie poczynił dla pokoju światowego, przedstawiciele narodów Afryki przy ONZ przyznali Marleyowi Medal Pokoju ONZ. Jest to fakt przemilczany nawet przez autorów obu biografii Boba - Stephena Davisa i Timothy White'a. Pod koniec roku 1980 dała o sobie znać zaawansowana już choroba - rak, który wycieńczał go od ponad dwóch lat. Próby leczenia podjęte w klinice doktora Isselsa w Alpach Bawarskich nie uratowały Boba. Przewieziony do Cedars Lebanon Hospital w Miami, zmarł tam 11 maja 1981 roku, miał 36 lat.

Zobacz plan wszystkich koncertów Boba Marley'a z lat 1962-1980

<<< WSTECZ