Przyszedł na świat w Kingston, 10 lat po narodzinach Boba Marleya, w lutym roku 1955. Nazywa się Manley Augustus Buchanan, a swój przydomek zawdzięcza temu, że bieda zmusiła go do podjęcia pracy mechanika samochodowego jeszcze w wieku dziecięcym. Big Youth’em ochrzcili go koledzy z pracy. Do muzycznego biznesu próbował dostać się długo. Wychowany w biedzie marzył o muzycznej karierze. Pierwsze doświadczenia w tej dziedzinie zbierał jako okazyjny konferansjer podczas licznych w Kingston potańcówek. W końcu zauważony został przez Lorda Tippertone`a i w początkach lat 70. zasilił skład jako DJ jego sound-systemu o ustalonej już renomie. Pozwoliło mu to na konkurencję z innymi twórcami gatunku, a że wypadał w tych walkach wcale nieźle, w końcu spotkał się z propozycją zarejestrowania swoich produkcji na płycie. Pierwsze nagranie “Movie Man”, jakiego dokonał dla wytwórni African Museum prowadzonej przez Gregory Isaacsa i Errola Dunkleya, uchodzi za nieudane i nieoddające gorącej atmosfery występu na żywo. Dużo lepiej wypadły kolejne single artysty jak “The Best Big Youth” i “Tell It Black”. Pozwoliło to na polepszenie reputacji młodego DJ i doprowadziło w konsekwencji do przełomowej w muzycznej drodze Big Youth’a współpracy z nieodżałowanym producentem Keithem HUDSONEM. Hudson należał do jednych z pierwszych, którzy rejestrowali dokonania pionierów sztuki toastingu (melodeklamacji utrzymującej linię melodyjną utworu), czyli U-ROYA i Dennisa ALCAPONE'A. Od momentu spotkania z Hudsonem w 1972 roku na BIG YOUTHA spłynął prawdziwy deszcz zaszczytów porównywalny w tamtych latach z uznaniem, jakim cieszył się na wyspie Bob MARLEY. Wtedy też BIG YOUTH, dla ubarwienia swojego scenicznego wyglądu, sprawił sobie czerwono-żółto-zielone koraliki na przednich zębach. Ma je do dziś, a ciekawostką jest, że i w tym najprawdopodobniej pomógł mu Hudson, który był z zawodu... dentystą. BIG YOUTH okazał się świeżym powiewem w sztuce toastingu, bogato wprowadzając do niej elementy socjalne, kulturowe i rastafariańskie. Jego opowieści o życiu w jamajskim getto nadzwyczaj łatwo trafiały do sfrustrowanej młodzieży. Worek z przebojami otworzył się po nagraniu “Hit The Road Jack”, utworu stanowiącego do dzisiaj inspirację dla wielu artystów rockowych z całego świata. Big Youth, prócz nagrywania dla innych, zajął się także własnymi produkcjami. W czasach bardziej nam współczesnych opiekował się na przykład SHAGGY'M i Tony'm REBELEM. Jeśli ktoś spotka się z nagraniami firmowanymi przez wytwórnię Negusa Nagast, to są to produkcje BIG YOUTHA właśnie. YOUTH to charyzmatyczny wykonawca, który nie opuścił Jamajki. Takich już niewielu, można go więc stawiać śmiało obok tak kultowych sław, jak Bunny Wailer, U-Roy, czy Joseph Hill. Jest dość bezkompromisowy jeśli chodzi o swoją sztukę i biznes muzyczny. Jak mówi, tworzy “an everyday sound for everyday people” (zwyczajne dźwięki dla zwykłych ludzi). Powiada się, że reggae zawiera w sobie zarówno jamajski upał, jak i łagodną chłodzącą bryzę znad morza. To właśnie znaleźć można w twórczości Big Youth’a, która jest jednocześnie ciepła i radosna, ale bywa też surowa, korzenna i bezkompromisowa. Dzieje się tak wtedy, gdy wymaga tego religijne lub społeczne przesłanie. A takie często lepiej nadaje się do toastingu niż do piosenki. W dokonaniach artysty słychać niezwykłą swobodę i przestrzeń. On zawsze ma czas na powiedzenie tego co powiedzieć słuchaczowi chce. / Opracowano na podstawie artykułu w ARENA.PL /

<<< WSTECZ