|
|
|
|
|
- - - - - - - - - - - - - RRR.COM.PL
|
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
11 maja 2007 na polskim rynku księgarskim pojawiła się książka "Catch a Fire" - najpełniejsza i najbardziej znana biografia Boba Marley'a autorstwa Timothy White'a.
Timothy White (1952-2002), amerykański dziennikarz muzyczny, (Rolling Stone, The
New York Times, Billboard, Crawdaddy) i dzieło jego życia – Catch a Fire – Życie
Boba Marleya. Bliskie relacje z Marleyem, jego rodziną i przyjaciółmi zapewniły
mu dostęp do tajnych dokumentów, zdjęć i pamiątek rodzinnych artysty. Książka po
raz pierwszy wydana w 1983 roku, doczekała się parunastu wznowień i edycji na
całym świecie. Po jego śmierci żona oraz bliscy współpracownicy przygotowali z
okazji 25-lecia śmierci Boba Marleya specjalną, poprawioną i uzupełnioną wersję
biografii, którą dziś z przyjemnością prezentujemy polskiemu czytelnikowi.
“CATCH A FIRE.
ŻYCIE BOBA MARLEYA” -
TIMOTHY WHITE - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - |
|
O tym, jak powstawała książka „Catch a Fire – Życie Boba Marleya” opowiadał
nieżyjący już autor książki, Timothy White: „Odbyłem wiele wypraw na Jamajkę i do Anglii w latach 1975-1977 celem spotkania
z Bobem, zobaczenia go w trakcie pracy w studio, zbadania jego ulubionych miejsc
w Kingston i w okolicach Londynu. W czasie tych wypraw przemierzyłem całą wyspę poznając i
rozmawiając z przyjaciółmi i znajomymi Boba. Regularnie prowadzone pogawędki i
wywiady z Marley’em w latach pomiędzy naszym pierwszym bezpośrednim kontaktem w
jego domu przy Hope Road 56 we wrześniu 1975 roku, a naszą ostatnią rozmową w
pokoju hotelu Essex House na dwa dni przed jego zapaścią we wrześniu 1980 roku
sugerują, że Bob był zadowolony ze swojej niezależności pozwalającej mu nagrywać
muzykę stanowiącą unikalną hybrydę amerykańskiego rocka, funku i współczesnego
folku. Mimo rozlicznych wywiadów, rozmów i spotkań poza sceną, do jakich miałem
dostęp w przeciągu wielu lat, nie umiałbym określić siebie jako przyjaciela Boba
Marley’a. Po prostu pracowałem jako dziennikarz i moja przepustka oraz kontakty
zawsze stanowiły moją przepustkę do tego świata. Bycie przyjacielem wiązałoby
się z tym, że dana osoba bezinteresownie poświęcałaby mi część życia prywatnego
ze wzajemnością. Co się tyczy Marley’a i mnie, oraz jego rodziny, przyjaciół i
znajomych, po zakończeniu naszej pracy wszyscy powracali do swoich spraw."